To my status...

Μ αρέσει να κάνω λάθη.Κατ επανάληψη.
Αφέθηκα..να το ζήσω...Πόνεσα-πονάω άρα ζω.
Κόντρα στις λογικές του βαρετού-ίδιου-στατικού δικού σου ακούνητου- status.Toυλάχιστον
εγω τοζησα με έρωτα-πάθος.Το ζωγράφισα...το γραψα...το περιέγραψα...το γέμισα μουσικές....τουκανα στέκι...το νοιάζομαι...το στολίζω.Δεν σαρέσει έτσι όμορφο.Φοβάσαι και να περνάς. Θα δεις την ομορφιά και την διαφορετικότητα.Και δεν θες.Αντιδράς για να το αποφύγεις.
Εσυ μάλλον φοβάσαι και τις λέξεις.Τις τρέμεις..Θες σαν τρελλός...δεν είναι οτι δεν θες... αλλά φοβάσαι.
Εγω αφέθηκα να το ζήσω.Εσύ αφέθηκες να συμπλέεις...και να ρολάρεις με τις εντολές του μυαλού.Kαι τις εντολές-παραμέτρους των αλλων.
Τα περί μαγκιάς..δεν αρκεί να τα διδάσκεις..Καλείσαι ενίοτε και να τα εφαρμόζεις.
Σου βγήκε μάγκας το μαθητούδι..Πιο μάγκας απ τον καθένα...
Εχεις πια...αποχαυνωθεί με τις εντολές. Εσυ δεν θαπρεπε. Ομως.. εσύ το κάνεις.
Θα αρκεστείς...στην πλήξη...με μοναδικές εξάρσεις πρόχειρου-εύκολου-πλαστικού ενθουσιασμού..με προκάτ προδιαγραφές ασφαλείας λόγω συντομίας και χωρίς ίχνος ρίσκου.
Μια χαρά..να πατάς χωρίς να παίρνεις ρίσκο.Μπορείς και να εναλάσσεσαι μεταξύ
ξανθού ...καστανόξανθου...κόκκινου...μαύρου...καφέ.Πάντα όμως δεν θαναι ποτέ σαν αυτό
που σου δινόταν με την απόλυτη γεύση του έρωτα.
Στην τελική δεν ήσουν τόσο έξυπνος να δεις οτι το καλλίτερο-ποιοτικό δεν είχε καν ρίσκο.
Θαχε μόνο χαρά κι απόλαυση διαρκείας.
Παραμένεις...μικροαστός..βολεμένος...στη σιγουριά της ατσαλάκωτης φορεσιάς σου.
Παίζεις με τις εντυπώσεις.Βαράς στο ψαχνό...δήθεν σαν πολεμιστής.Μα πολεμάς μόνο εσένα
και ότι σε αγαπήσει.Τρέμεις...το ρήμα...Δεν το αντέχεις ουτε καν απ τους αλλους.

Οι εξάρσεις σου κι οι ενθουσιασμοί...δεν είχαν συνέχεια..Πάντα θαχεις το κολλάρο σφικτό...σφιγμένο πολύ...
Θαχει και καρφιά..που ούτε καν εχεις πάρει χαμπάρι..Ετσι περιχαρακωμένος.
Καθένας-καθεμιά απ το δικο σου περίγυρο..σου βάζει κι απο ένα...καρφί...Απο αλλού τα φοβόσουν...μα ταχες ήδη και δεν τοξερες.Δεν το βλεπες. Καλοκαρφωμένα...στο λαιμό σου.
Δεν πονάς ομως...απλά...συνήθισες...κι αυτό είναι το χειρότερο...