δεν έχει περιθώριο η πίκρα..και η χαρά τελειώνει στα μισά
Λυπημένη μου αγάπη καληνύχτα..δεν τελειώνουμε έτσι εύκολα εμείς
σαν αγέρας που σε καίει μες τη νύχτα..όποια πόρτα κι αν ανοίξεις θα με βρεις
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά και μια δάφνη..στο χέρι για παρηγοριά
γιατί θυμάσαι πάντα τα λάθη..γιατί δε φεύγεις για τη λησμονιά
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά μια σταγόνα..στα χείλη να σε καίει για καιρό
ποιος τάζει της ζωής το χειμώνα..και ποιος φοβάται το Χριστό
Βαμμένα κόκκινα μαλλιά καληνύχτα
συνέχεια πάλι ..και πάλι...θα σε θυμηθώ
καληνύχτα
υγ...σαγαπώ...
Ενα τάνγκο...λίγες λέξεις..Ειμαι καλά..κι εχω μαζί μου τον καιρό.Ειμαι εδώ ..κουτό δεν βλέπεις? .....Απόψε..άνοιξε πανιά...μη φοβάσαι..Ακούνα ματάτα...Μπες σε κεινο το όνειρο...εχει το δικό του χώρο..στο σύμπαν..50-50 for each one..and 100% for us.
Σου πάει..Πετάς εκει μέσα...Χορεύεις τάνγκο..Χορεύουμε τάνγκο.Δεν μας αγγίζει τίποτα..κανείς..και τίποτα.Χορεύουμε..απλά...το δικό μας χορό.Ολόδικό μας..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου