Μη με σκορπάς..

Ντύθηκα έτσι με τα επτά πέπλα και περίμενα καρτερικά να με θυμηθείς.
... Να σου λείψω. Να δακρύσεις..
Στάθηκα παλι ολόγυμνη...μπροστά σου.
Δικο σου θέαμα..και σκεψη
Πάλι σιωπάς...ενας ηχος ηταν μόνο? μια σταγόνα νερό..
Nα μου το πεις και να τ ακούσω..ετσι οπως εσύ μπορείς να το πεις.Να με καλέσεις..Να με ζητήσεις...
Εκείνη τη λέξη...πόσο τη λαχταρώ..πόσο τη θέλω...πόσο μου λείπει..και πως μπορείς να μην τη νοιώθεις..
Πως και πόσο αλλο να στη λέω...να την επαναλαμβάνω..
Ναναι η λέξη μου η δική σου λέξη.
Μη σκορπάς...σε θέλω ..

Μη με σκορπάς...θαναι ασφυξία.
Πόσο κουράγιο...πόση ανάγκη...πόσο σιωπή...πόσο σταγόνες...
διψώ..και στο φωνάζουν όλα...στο λένε ολα...

θαθελα ναχει γλύκα η φωνή σου σαν τραγούδι που μιλά...

Όταν ξανάρθω-πάλι για πόνο θα μου μιλάς?Δεν θέλω...
Θάθελα να κρατάς..κόκκινο..Οτιδήποτε κόκκινο...
θαθελα ναχει γλύκα η φωνή σου...σαν τραγούδι που μιλά...
Ναμαι το σώμα σου...και νασαι το σώμα μου ολάνοιχτο.

Θαθελα ναχα λέξεις σου που να με στέλνουν...εκει που εμεις μονο μπορούμε να πάμε..
Θάθελα να γράψεις πάνω μου...με τα πλήκτρα των χειλιών σου.
Κι εγω ναγραφα στο δικό σου σώμα...με τον ίδιο τρόπο..Σε κάθε σημείο..Γραφές ανεξίτηλες..
για να θυμάσαι..
Θάθελα τα χέρια σου να ακούμπαγαν εμένα..και να καίνε...Η ματιά σου..να κύτταγε
διαπεραστική..φωτιά..κι η φλόγα να τυλιγόταν γύρω μου.
Η καρδιά σου..να σπάραζε..απ το θέλω.Και να το δινες σε μενα..σαν απλή κίνηση
σαν αναμενόμενη..σαν νερό στα συγκοινωνούντα δοχεία.

Θαθελα..να σφίξω εμένα δυνατά γύρω σου...
Να γαντζωθώ να μείνω σαν στρίδι πανω στο βράχο του κορμιού σου..
Να μείνεις εντός μου..να υπάρχεις..να ρουφάς καθε σταγόνα μου
Να νοιώθεις κάθε κίνησή μου...μέσα και έξω μου.
Θαθελα..να ακουγα τη μιλιά σου κείνη τη στιγμή..και να επαιρνα απ τον ανδρισμό σου δύναμη και ανεξάντλητη ηδονή..Να σουδινα κάθε τι που θαθελες...και θαταν οτι ονειρευόσουν.Σαν φαντασία χωρίς τέλος.

Τι κρίμα όλα να μυρίζουν παρελθόν..να υπάρχει η αύρα και η μυρωδιά σου κι ομως εσύ να αργείς...και γω να περιμένω στης ακινησίας την ελπίδα...

Και δεν είναι πως τρομάζω, πως φοβήθηκα..Ξερω..πως ισως θαρθεις..η ισως θα φύγω..η ισως φύγεις κι εγω ισως να ειμαι εδω...εντελώς ανωχύρωτη...σαν όρθια πόλη..
Με νου και καρδιά...Για να αντέχει κατι απ τα δυο...Μα θάθελα τόσο τη καρδια..
για λιγες στιγμές.Ναξερα οτι ήταν εστω για λίγο...το δικό μου φωτοστέφανο.
Να το πεις..να μου το φωνάξεις δυνατά..να με συγκλονήσει..Να το νοιωσω..να το
καταλάβω.Επεκτατικά...απαιτητικά.Να με πάρεις..συθέμελα και να σε πάρω αξέχαστα.

Γιατι με χωράς ολόκληρη σε μιά εκκρεμότητα?...
αργείς τοσο να με αγγίξεις...Δεν φοβάσαι μην ξεσυνηθίσω το άγγιγμά σου?

πως μπορείς να αντέχεις να μη με ακουμπας...να μην λυώνεις μαζί μου
στην ίδια θέληση..στην ίδια επιθυμία?
Να δίνω αλήθεια...Το βλέπεις οτι δίνω..Δωσε μου και συ τη λέξη μου...δωσε μου
τη δική μου λέξη...
Φτερά..οχι για κρύβομαι κει πίσω τους...μα για να πετώ...

δείξε μου

δείξε μου πως είσαι
σαν συνωμοσία και σαν φονικό
δείξε μου πως είσαι
πιο πολύ κι από αντάρτη λαό

Έλα, έλα και μέσα μου μπες
έλα και μέσα μου μπες σαν στρατός

Λεηλάτησέ με

μέσα στο βαθύ μου το σώμα
η εικόνα σου ανατέλει σαν φως μυστικά
μέσα στο βαθύ μου το σώμα
είσαι μια φλόγα που ανάβει ξαφνικά

Έλα, έλα και μέσα μου μπες
έλα και μέσα μου μπες σαν στρατός

Λεηλάτησέ με

το κρατάω για σένα....

Βγες απ' την ομίχλη κι απ' τα περασμένα
βγες απ' τα καράβια που όλο καρτερώ
δες από τα τζάμια που είναι χνοτισμένα
κι έχω γράψει πάνω... σ' αγαπώ
δείξε μου

Το σ' αγαπώ δεν το λέω σε κανένα...
μια ζωή το κρατάω για σένα...

Στόμα στεγνό στην προσμονή του φιλιού..

just the way...I do...

Is it so hard to satisfy your senses
You found out to love me you have to climb some fences
Scratching and crawling along the floor to touch you
And just when it feels right you say you found someone else to hold you
Does she like i do

Tell me does she love you like the way I love you?
Does she stimulate you attract and captivate you?
Tell me does she miss you existing just to kiss you?
Like the way I do
Tell me does she want you infatuate and haunt you?
Does she know just how to shock and electrify and rock you?
Does she inject you... seduce you ...and affect you?
Like the way I do

Can I survive all the implications
Even if I tried could you be less than an addiction

Just to hold you hold you like I do

Tell me does she love you like the way I love you

Nobody loves you like the way I do
Nobody wants you like the way I do
Nobody needs you like the way I do
Nobody aches nobody aches just to hold you
Like the way I do

στον έρωτα...που πλημμυρίζει...κάθε κύτταρό μου...κ στου γλάρου
το πέταγμα..Στης καρδιάς το βαθύ χτυποκάρδι...στη γεύση των χειλιών
σου που δεν φίλησα ακόμα.Στην ανάσα σου που με κυκλώνει.Στο άγγιγμα
των χεριών μας...στις προσθέσεις και στις εκπλήξεις σου.
Σαν βρυση που στάζει αθάνατο νερό θα γίνω.
Στην αλητεία της φύσης μας..υπόσχομαι.Στα μονοπάτια που με οδήγησες
στην αλήθεια σου που γνώρισα.Στο ταξίδι που με πας..και στα ταξίδια
που θα ονειρευόμαστε.Σαν θέληση κ σαν ανάγκη.
Στο σμίξιμο..στις ομοιότητες και στις διαφορές μας..
Μέχρι το αντάμωμα...των κορμιών μας.
Και της καρδιάς τη στάση τη μεγάλη.
Γυναίκα εγω...Αντρας ...εσύ.



Να περιφέρεσαι στην τρέλα, αναζητώντας τη λέξη, τον στίχο, τη ζωή..
[Μπουκόφσκι]

Μη πετρώνεις...καρδια μου...μη...

έχω άλλη τόση διαδρομή ...και νόμιζα πως φτάνω...
Με μάτια κλειστά...με χείλη σβηστά...περιμένω ...
ν ανάψω σαν κερί...στο άγγιγμά σου...

ανάσα μου...

δεν θα κινηθώ..δεν θα αναπνεύσω...θέλω να δω αν ειναι
φαντασία μου η αν ειναι πραγματικότητα..Πρέπει να φυλάξω
ολη μου την αναπνοή να μην χαλάσω κάτι..να μην χαθει κατι
να μην αφαιρεθεί...
Μόνο να προσθέτει..μόνο να είναι..Ανάσα μου...

κρατώντας την αναπνοή μου...

φοβάμαι να αναπνεύσω μήπως διαλύσω την σταλιά της πρόσθεσής σου
αγωνίζομαι να κρατήσω οσο αέρα μπορω στα πνευμόνια μου...ακίνητη να μένω
μεχρι την ωρα του ερχομού σου...
για σενα την φυλάω..

Όταν σκέφτεσαι ότι ίσως δεν μπορείς, έχεις δίκιο. Δεν μπορείς.

Αλλωστε μια είναι η απόδειξη ''του μπορώ''..ΤΟ ΚΑΝΩ...