Προς το μεσημέρι...μιας μέρας τη βδομάδα...που πέρασε..η σκέψη μου..σταμάτησε...σε λέξεις..φράσεις...κείμενα...Το παθαίνω συχνά..αυτό τον καιρό..Είναι κάτι σαν την περίπτωση των Σαολίν...Ελάχιστη τροφή..εως καθόλου....ελάχιστο νερό...σκέψεις under control...μπορεί κι αυτοσυγκέντρωση
...Απορημένοι κάποιοι ...λένε τι έπαθες...αλλάζεις προς το καλλίτερο βέβαια μα το πρόσωπό σου...εκείνο το παιδικό μούτρο...έχει γίνει...λυπημένο σχεδόν απελπισμένο.Τους διαψεύδω...απλά....Αλλάζω...κάθε μέρα αλλάζω...σαν σκηνές απο κινηματογραφική ταινία..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου