ο κόσμος μικραίνει...ο κόσμος σωπαίνει...κι αυτήν την αγάπη ακόμη φοβάται..
μου λές δεν θα αντέξεις..και γω...τ όνειρο πες μου με ποιον να μοιράσω?
και γίνομαι πόνος ...με μάτια σπασμένα...με βρίσκουν οι νύχτες...
τηλέφωνο παίρνω στη σκέψη σου...παίρνω στο σώμα σου...για μένα
τηλέφωνο παίρνω στο στόμα σου....κι έχεις τα σύρματα κομμένα...
What doesn't kill you makes you stronger...
What doesn't kill you makes you stronger...
but what hurts you a lot.. changes you forever...
but what hurts you a lot.. changes you forever...
Ενας Μάης...ηταν η αιτία...
κι ακινητοποιημένη η ανάσα...ισα που βγαίνει η δεν βγαίνει...τα περιθώρια μου...στενεύουν...και πως εκείνη η γλύκα...των ματιών..μπορεί να γίνει...να αλλάξει τόσο να γίνει ..παγωνιά..μες το καλοκαίρι...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου