Θα φανεί...αλλόκοτο..ιστολόγιο..

και λοιπόν? Είναι δικό σου...και μπορείς να γράφεις.Οταν νοιώθεις οτι πνίγεσαι.Αλλωστε είμαι διαφορετική.Με τσιγκλάει οτιδήποτε έχει σημασία...να ασχοληθώ.Για όσο διάστημα
αυτό γίνεται.Απο τα τεκταινόμενα τριγύρω μου..μέχρι τα ερωτικά μου θέλω...τους μικρούς εφιάλτες μου ...απ το ότι μου κάνει εντύπωση...έξω και μέσα στον κύκλο...Απο τον πόθο μου...μέχρι τη μουσική που μαρέσει.Απο μια τυχαία κίνηση...απ τα διλήμματα μου..τις απορίες μου...απο μια φωτο..απο ένα συναίσθημα που νοιώθω. Ολα...και μπορεί και τίποτα..
Αλλά ότι με κάνει να το σκέπτομαι...η να του αφιερώνω θυμό..οργή...χαρά..έκπληξη..σκίρτημα καρδιάς..κλάμα...αντίδραση...σημαίνει έχει και ουσία για να ασχοληθώ...για να μου απασχολήσει λίγο η πολύ το μυαλό..να πάρει έστω δευτερόλεπτα σκέψης.
Και θέλω να γράψω γιαυτό.Οπως εσύ μιλάς στο φίλο..στη φίλη..στους συγγενείς..Η στο ψυχολόγο σου.Δεν έχω ψυχολόγο...έχω το γραπτό μου..
Πολλές φορές κυρίως παλιά...είπα θα παω.Κάθε φορά..γινόταν πόλεμος μέσα μου.Η λογική
μου υπερίσχυε.Ποιος...η ποια...η πιο χάπι...μπορεί να σου δώσει οτι σου λείπει?
Ξέρεις οτι σου λείπουν σημαντικά..και πιο σημαντικά.Καθημερινά διαπιστώνεις οδυνηρά
την έλλειψή τους.Φωνάζεις...ουρλιάζεις σχεδόν...μέσα σου..Αλλά ξέρεις οτι δεν γίνεται..
να το αλλάξεις.Είναι καταστάσεις και συνθήκες πάνω απο σένα.Η επίσης αποφάσισες ότι
θα τα υπηρετήσεις...η θα τα υποστηρίξεις.Εκεί στέκει ένα τεράστιο ΠΡΕΠΕΙ..και συ...

Ομως επίσης ...στο βάθος του μυαλού και της ψυχής ξέρεις οτι μπορείς να το αλλάξεις.
Απλά δεν έχεις την δύναμη...να σπάσεις τις αλυσίδες..
Εδωσες τα μέτρα ...σαυτούς που δεν το άξιζαν...για να στα πάρουν.Εσυ το κανες..
Φταις..και θα πληρώσεις..αδρά το φταίξιμο όπως κάθε φταίξιμο σου.
Ξέρεις..εγώ δεν έχω αδέλφια η άλλους συγγενείς.Ξαφνικά ούτε φίλους.Εχω ίσως ένα
μονόπλευρο έρωτα..Δια-ανα-κατά-μετά-Μα ..μένεις αντιμέτωπη...αιφνιδιαστικά
επίπονα..μόνη.
Για λόγους που άλλοτε καταλαβαίνω άλλοτε όχι..όλα τα μεγάλα λόγια..ξαφνικά αραίωσαν...μίκρυναν...εξαφανίστηκαν.Μαζί κι αυτοί.Λιγόστεψαν γιατί? δεν έχεις απάντηση. Ετσι..και χωρίς λόγο η με λόγο.
Και είσαι πάλι εσυ...μόνη..ολομόναχη.
Και αυτά συμβαίνουν μαζί.Πολλές φορές.Η το ανακαλύπτεις ξαφνικά.
Κάθε ανακάλυψη...είναι και χτύπημα..και πόνος...και αντάρα...και εξουθένωση..
Ταυτόχρονα και ενα εφαλτήριο ειδικών διαδικασιών άμυνας ..πιθανόν ψυχικής αντεπίθεσης..πιθανόν διεργασιών χρονοβόρων η μη...για την τελική δική σου δικαίωση και ίσως την δική σου υπέροχη αποθέωση.Μπορεί...να τους ξαναβρεις τότε..Η ζωή και τα υπέροχα γεμάτα εκπλήξεις στροφιλίκια της.
Μην απορήσεις λοιπόν. Οι εξωτερικοί παράγοντες και όλα οσα δημιουργούν την καθημερινότητα...τα συναισθήματα..τα βιώματα...Ολα όσα απαρτίζουν αυτό που λέμε Ζ Ω Η...ΖΗΣΗ...και έχουν για μένα λιγάκι αξία οπως τα εισπράττω..χωρίς φίλτρο..χωρίς κανένα
εξωραισμό..θα τα γράφω.
Με τη δική μου ματιά...με την φρεσκάδα ενός κοριτσιού και τη δύναμη του ενστίκτου μου.
Είναι πλεονέκτημα η μειονέκτημα ποτέ δεν κατάλαβα. Κάτι λέξεις boomerang..αυθόρμητη
παρορμητική..καθάρια..απευθείας...Πιθανόν....βγαίνει η δεν βγαίνει..Εισπράτεται ευχάριστα
η δυσάρεστα.Δεν ξέρεις πως ξεκινάει και πως τελειώνει..η συνεχίζεται..σε επιλεγμένες
συνέχειες.Πάλι θα δείξει...Ο χρόνος καταλυτικά μονάρχης..Και υπήκοος?
Αν καταφέρεις και του τη φέρεις. Τον ξεγελάς αγγίζοντας ότι αξίζει να μείνει και να
υπάρχει στο διηνεκές.Επιλεκτικά σαν τη φύση...την άνοιξη φέρνει αρρώστιες περίεργες..για
να σου περνάει το μήνυμα..Πριν το καλοκαίρι..Αν αντέξεις...το βλέπεις..
Εγώ εδώ...εσύ εκει...
Κάτι που διάβασα..κάτι που έγινε..κάτι που με ενόχλησε..κάτι που μευχαρίστησε...ΟΛΑ..
και πιο πολύ...εμένα..Κομματάκια του παζλ της ζωής μου...που θα ταξινομήσω..θα τους
δώσω τη σημασία που τους αξίζει...η θα τα αφήσω να είναι ετσι...χύμα...μέχρι να βρω το
κέφι να τα βάλω σε σειρά.Αν και δεν βρίσκω το λόγο να το κάνω κάτι φορές.

Δεν είναι ημερολόγιο...δεν είναι εξομολόγηση..δεν είναι πολιτικό..δεν είναι stylish living..δεν είναι πολυπεριοδικό..η μια μικρή εφημερίδα έτσι στο περίπου.Δεν έχει κόστος..μόνο χρονικό.
Κι ομως..ενας χώρος τέτοιος...για μένα έχει σημαδέψει...έχει ξεσηκώσει..έχει χαρίσει ομορφιά
αλλά και πολύ θλίψη..κι αίσθημα εγκατάλειψης...εναλασσόμενα συναισθήματα..έρωτα και χαράς...φιλίας και ανυπαρξίας...νύχτες ονείρων και αποφάσεων..Μουχει δώσει όπως και μου χει πάρει αντίστοιχα.Χρόνο μα και αξία..και λέξεις οπως ...χαλάλι του...μπορεί και άλλες αντίθετες..η όμοιες.Με σήκωνε..με πέταγε ψηλά...με έριχνε στα τάρταρα.Πόση κίνηση...
σαν ερωτική συνύπαρξη..παθιασμένων εραστών...γεμάτη ιδρώτα και πείνα.
Αχόρταγα...λαίμαργα...συναισθήματα..και αντιστάσεις αλλά και παραδόσεις..στις excited
στιγμές της κορύφωσης...Παιχνίδι ατέλειωτο..μυαλού-κορμιού-καρδιάς..σε πλήρη συμμετοχή και με μόνο target..την αμοιβαία μοναδική και etreme ηδονή.Γιατί απλά ξέρεις οτι δεν είναι δική σου..και έχεις αυτές τις στιγμές για να χαρείς το απόλυτο.
Ανάλογα οπως το δεις.Εδω δεν υπάρχει ζυγαριά υπερ η κατά.Υπάρχει ζω..βιώνω..αισθάνομαι...υπάρχω...εξαφανίζομαι..ξαναυπάρχω.Βρίσκομαι και χάνομαι.
Αλλά αναπνέω...Θέλω να ρουφήξω αυτόν τον αέρα της ζωής..όσο λίγοι με τέτοιο πάθος και ένταση.Αλλά παράλληλα έχω πιάσει τον ευατό μου να σφίγγω δυνατά τη μύτη μου...να κλείνω ερμητικά το στόμα μου για να μην αναπνέω και να βυθιστώ στην ανυπαρξία.

Θαμαι εδώ να γράφω...φορώντας...ρούχο μαυρόασπρο..αρκετές φορές...με κατακόκκινα
τα χείλια μου...

Για μένα..το κάνω.Μη φανταστείς.Ασχετα αν το βλέπεις κι εσύ.
Το κάνω για μένα..στα σίγουρα.Αν μέσα εδω βρίσκεις και σένα..ακόμη καλλίτερα.
Μπορεί και να καταλάβεις μπορεί και όχι.Μπορεί και να με θελήσεις πολύ η να με απωθήσεις.
Μπορεί να σου γίνω συνήθεια..η απλά έλξη.Μπορεί να μπεις η να μείνεις απ εξω.
Σίγουρα δεν θα πλήξεις.Μπορεί και να μπουκώσεις όμως..απ την υπερπληροφόρηση.
Μπορεί όμως να νοιώσεις συμπτώματα στέρησης απ την απουσία μου.
Ολα ...μπορεί..αν και συ είσαι ζωντανός..Αν δεν νεκρώθηκε το κάθε τι..η τοβαλες σε καλούπι
με λογική και προδιαγραφές.Σε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα.Υποχρεωτικά πειθαρχημένο.
Σε γενικές γραμμές..είσαι ελεύθερος...αυτό να το θυμάσαι.
Και γω δεν θα μαι αυτή που θα στο στερήσω..για κανένα λόγο.Αλλού θα ψάξεις να βρεις
τον φταίχτη.Για ότι δέχεσαι..αποδέχεσαι..αντέχεις...σκύβεις..αρνείσαι.
Το θέλω λίγα βήματα μακρυά σου..Απλώνεις το χέρι..σφίγγεις τη γροθιά...ορθώνεις το σώμα....
ψηλά το κεφάλι.
ΖΗΤΑΣ...ΔΙΕΚΔΙΚΕΙΣ..ΑΠΑΙΤΕΙΣ ..ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΡΜΟΖΕΙΣ...ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙΣ..
θα μπορούσα να βρω πολλές λέξεις...
ΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ...είναι απλό..ΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ...και ΜΠΟΡΕΙΣ...

σημ..
η αποστασιοποίηση..η η αδιαφορία....δεν σε λυτρώνει..Σε καταρρακώνει..Θυμήσου το..Οταν αξίζει κάτι...μέσα σου το ξέρεις...και δεν το αφήνεις για κανένα λόγο να διαγραφεί...να ατονίσει..να εξαφανιστεί.Σου αφήνει κενά ασυμπλήρωτα...χαμένη ζωή...στην τελική...χαμένες πανέμορφες στιγμές ρίσκου...και έκστασης.Είναι για παραιτημένους..και δεν λέει...
Μπορεί να τοδες σε άσχημη στιγμή...ίσως όχι..στις...ομορφιές του.Για κάποια αιτία..γίνεται..Αυτό απο κάτι που αξίζει αλλάζει...γιατι μπορεί να το κάνει...Απλά ίσως τοδες σε άσχημη στιγμή.Αν έχεις όμως φαντασία...θα το δεις στην απόλυτη ομορφιά του.
Και είναι κι αυτό χάρισμα.Αν τόχεις...