Έδωσα σώμα και ψυχή...για να κερδίσω μια στιγμή...μα την αρνήθηκες κι αυτή
Ούτε θα γίνουμε Θεοί ούτε φως μου το αξίζουμε
πάνω στην άμμο σαν κουκίδες μικρές
τις δυο γραμμές μας με το σώμα ορίζουμε
Κι όταν δε θα΄χω πια για μένα ζωή
θα΄χω για σένα στ΄ορκίζομαι
Σε χίλια χρόνια μ΄ακούς σε χίλια χρόνια ξανά
να δώσουμε ραντεβού στο ίδιο σεντόνι αγκαλιά
σε χίλια χρόνια μαζί κι ας μην υπάρχουμε πια
η αγάπη θα ζει χίλια χρόνια μετά
What doesn't kill you makes you stronger...
What doesn't kill you makes you stronger...
but what hurts you a lot.. changes you forever...
but what hurts you a lot.. changes you forever...
Ενας Μάης...ηταν η αιτία...
κι ακινητοποιημένη η ανάσα...ισα που βγαίνει η δεν βγαίνει...τα περιθώρια μου...στενεύουν...και πως εκείνη η γλύκα...των ματιών..μπορεί να γίνει...να αλλάξει τόσο να γίνει ..παγωνιά..μες το καλοκαίρι...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου