Απουσίες λέξεων...

Κάτι λέξεις που φοβάμαι πια...να νοιώσω....να προφέρω...Φοβάμαι να τις σκεφτώ.
....γίνονται μπούμεραγκ..και γυρνάνε πάνω μου.....και γω άσχετη..σαν παιδούλα...αδολα ..τις επαναλάμβανα τόσο μα τόσο γλυκά..πιο γλυκά δεν γινόταν...
Τις ένοιωθα ως το μεδούλι μου...
Αυτο το καλοκαίρι...

....έχει την όψη ενος παγωμένου χειμώνα..Μιλάει αλλιώτικα..λέει λέξεις που πονάνε..που ποτέ δεν τις ξανάκουσες...για σένα...κάνει συνέχεια παρατηρήσεις...δείχνει εντελώς αδιάφορο..αποστασιοποιημένο..αμφισβητεί...δείχνει κορεσμό και βαρεμάρα....βάζει τιμωρίες..είναι ψυχρό σαν κοφτερό λεπίδι.Χρεώνει..καταλογίζει.....παίρνει θέση τιμωρού..χτυπάει αλύπητα..Δεν έχει ήλιο..θάλασσα...άγγιγμα...γαλάζιο...πουλιά...ουρανό...φιλί γλυκό...λέξεις χαρούμενες....φιλία η έρωτα...ταξίδι....χαμόγελο...μουσική...όνειρο...όμορφα κείμενα σαν χάδι...πετάγματα...
Εχει...μόνο λίγα λόγια...τυπικά...
Λέει και σπρώχνει...δυνατά...φύγε...φύγε...φύγε...φύγε....φύγε....Δεν σε θέλω...φύγε δεν σε θέλω..Δεν θέλω ν ακούσω τίποτα απο σένα..για σένα...και  κάθε σου λέξη θαναι αιτία να αφαιρώ...να λιγοστεύω το κάθε τι.Μη νοιάζεσαι...δεν θέλω να νοιάζεσαι...Λέει και σπρώχνει...ετσι απλά...
Δεν μπορώ δεν έχω δυναμη  να του απαντήσω...να του πω....οκ...εδώ....οτι  πεις...