Μ'ακούς;

Μ'ακούς;

Μου'χεις στερήσει όλα μου τα τραγούδια...
Οι εκπληξεις ειναι σταγόνες...και πίσω τους είναι αστεία...
Η λέξη μου? το χρωμα μου?δεν ειναι...
η μορφή σου δεν είναι...
η προσθέσεις σου...οι προθέσεις σου χάνονται στο χρόνο...
η καρδιά μου χάνεται...
και μένουν εκεινα τα αστεία...
μου χρωστάς...μου χρωστάς εκείνο που μου στερείς..
και τωρα ξερω οτι εισαι αλλού......εισαι σε άλλο χρώμα...
αυτο θες...
εμένα ουτε με βλέπεις..ουτε νοιώθεις
εισαι αλλού...κι εγω..πόσο πονώ... πόσο..δεν βλεπεις
δεν μπορείς...δεν θες...δεν θες......