Εισαι αλλού.Οχι εκει που νόμιζα και μου ήταν γνωστό..
Η ανοιξη προχωρά.Μα η απουσια σου συνεχίζεται..
Οι λέξεις σου χάνονται..τα τραγούδια σου χάνονται
Ενα χρόνο..σιωπή...ενα χρόνο μοναξια...αγρύπνια..ερημιά
Δεν φοράς κόκκινο για μένα.
Στο ζήτησα τόσο..σαν το σημάδι μας.Θα ξερα εστω λίγο.Μια στάλα κόκκινο...δικό μου.
Θα βλεπα τα θαυμαστικά σου..και θα ταν ολος ο ηλιος εδω.Ηθελα τόσο..
να μου το πεις και να τ ακούσω..ετσι οπως εσύ μπορείς να το πεις.Να με καλέσεις..Να με ζητήσεις...
Εκείνη τη λέξη...πόσο τη λαχταρώ..πόσο τη θέλω...πόσο μου λείπει..και πως μπορείς να μην τη νοιώθεις.Δεν μπορείς...
...Αρα εισαι αλλού.Οχι εκει που νόμιζα.Εντελώς..αλλού.Φοράς τα δικά του χρώματα.
Θες την δική του ανάσα.Η δική μου σε κούρασε..

Τι ήμουνα για σένανε?

Εισαι αλλού. Δεν μιλάς..Μιλάς αλλού.Χαμογελάς -λαχταράς αλλού.Ποθείς αλλού.Θες αλλού...Εκείνο θες...Ειναι καινούργιο..πιο νέο...πιο κοντινό..
προσιτό....Ξέρει ...βλέπει...Εγω πως να ακουμπήσω? με τι φτερά? μου τακοψε η σιωπή σου..
Ναξερες πως πονάει...
Μα ειμαι ανίσχυρη..Για κείνο ολα τα συν..για μένα ολα τα πλην.Μονο οι αφαιρέσεις..
Εγω η αφαίρεση...Κενό.
Μονο η αγαπη μου υπάρχει..ατόφια αληθινή..πως να στο αποδείξω πια? κι ομως ...κι αυτη για σενα ειναι πλην..Σκορπάς...
Σαγαπώ..μα τι ωφελεί? θαμαι εκεινη του ιντερνετ μόνο....Μόνο με την αγάπη μου δεν μπορώ
να το νικήσω.Και δες..δες...
Που ειναι η πρόσθεση μου...Που? Δεν μπορεις..δεν θες...
εκεινο το χρώμα θες...Κι εγω...διαλάω..Οσο πιο πολύ σαγαπω..τοσο ξεμακραίνεις...