αγγίζω την άκρη του ονείρου και προσπαθώ να κρατηθώ απ’ τις κλωστές εκείνες των εικόνων που βασανιστικά με δένουν με σένα....
Και ανοίγει μόνο αυτό....
What doesn't kill you makes you stronger...
What doesn't kill you makes you stronger...
but what hurts you a lot.. changes you forever...
but what hurts you a lot.. changes you forever...
Ενας Μάης...ηταν η αιτία...
κι ακινητοποιημένη η ανάσα...ισα που βγαίνει η δεν βγαίνει...τα περιθώρια μου...στενεύουν...και πως εκείνη η γλύκα...των ματιών..μπορεί να γίνει...να αλλάξει τόσο να γίνει ..παγωνιά..μες το καλοκαίρι...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου