φοβάμαι να αναπνεύσω μήπως διαλύσω την σταλιά της πρόσθεσής σου
αγωνίζομαι να κρατήσω οσο αέρα μπορω στα πνευμόνια μου...ακίνητη να μένω
μεχρι την ωρα του ερχομού σου...
για σενα την φυλάω..
What doesn't kill you makes you stronger...
What doesn't kill you makes you stronger...
but what hurts you a lot.. changes you forever...
but what hurts you a lot.. changes you forever...
Ενας Μάης...ηταν η αιτία...
κι ακινητοποιημένη η ανάσα...ισα που βγαίνει η δεν βγαίνει...τα περιθώρια μου...στενεύουν...και πως εκείνη η γλύκα...των ματιών..μπορεί να γίνει...να αλλάξει τόσο να γίνει ..παγωνιά..μες το καλοκαίρι...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου