στον έρωτα...που πλημμυρίζει...κάθε κύτταρό μου...κ στου γλάρου
το πέταγμα..Στης καρδιάς το βαθύ χτυποκάρδι...στη γεύση των χειλιών
σου που δεν φίλησα ακόμα.Στην ανάσα σου που με κυκλώνει.Στο άγγιγμα
των χεριών μας...στις προσθέσεις και στις εκπλήξεις σου.
Σαν βρυση που στάζει αθάνατο νερό θα γίνω.
Στην αλητεία της φύσης μας..υπόσχομαι.Στα μονοπάτια που με οδήγησες
στην αλήθεια σου που γνώρισα.Στο ταξίδι που με πας..και στα ταξίδια
που θα ονειρευόμαστε.Σαν θέληση κ σαν ανάγκη.
Στο σμίξιμο..στις ομοιότητες και στις διαφορές μας..
Μέχρι το αντάμωμα...των κορμιών μας.
Και της καρδιάς τη στάση τη μεγάλη.
Γυναίκα εγω...Αντρας ...εσύ.



Να περιφέρεσαι στην τρέλα, αναζητώντας τη λέξη, τον στίχο, τη ζωή..
[Μπουκόφσκι]