Έχει την γλύκα ενός ανεπίδοτου φιλιού.
Την μοναξιά μιας αγκαλιάς
που κρύφτηκε σε μια γωνιά
μην στάξει το αίμα της πάνω στην λησμονιά σου.
Είναι ο ψίθυρος της Νύχτας που καλεί το άγγιγμα

Θες να ξεχάσεις
μα πάντα η Λέξη γυρίζει επάνω σου.
Έρωτας.
Ρώτα λοιπόν γιατί ανασαίνω..
Δεν έμαθες καλέ μου..
Το κάθε κύτταρο μου
φωνάζει το όνομα σου..