

Τίποτα δεν άλλαξε
Το χέρι σου ακόμα πλέκει μια υπόσχεση μες τα μαλλιά μου.
Το βλέμμα σου αγιο , συνάμα και αμαρτωλό
τρέχει μέσα στου μυαλού τα καταφύγια.
Τίποτα δεν άλλαξε
Μήτε ο τοιχος σου που πάνω του στήσαμε χορό ανδρείας..
Μήτε τα σίδερα που άγγιξαν το κορμί και εκείνο λύγισε.
Τίποτα δεν άλλαξε
Ούτε η θάλασσα άλλαξε
και ας φουρτούνιασε την μια
ας γαλήνεψε την άλλη..
Νερό παρέμεινε να καθρεπτίζει τον αβάφτιστο Έρωτα
Τίποτα δεν άλλαξε
Γιγάντωσε μοναχά η καρδιά σαν ξάπλωσε πάνω στο κρεβάτι σου τις νύχτες
που σ ονειρευόμουν...
που σ ονειρευόμουν...
Τίποτα δεν άλλαξε
ακόμα ταξιδεύει…
Αλύτρωτο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου