11 του Μάη...Ενας χρόνος...χωρίς τη μιλιά σου ....χωρίς την ανάσα σου...χωρίς..το ονειρο μας...
ολα άδεια...κ πιο πολύ τα ατέλειωτα στριμωγμένα βράδυα...με τη σκέψη μου εκει...στα νυχτέρια μας...
στις μουσικές σου...στο πέταγμα μας...καρδιά μου....
πόσα να σου πω πια...που να βρω τα λόγια.....
What doesn't kill you makes you stronger...
What doesn't kill you makes you stronger...
but what hurts you a lot.. changes you forever...
but what hurts you a lot.. changes you forever...
Ενας Μάης...ηταν η αιτία...
κι ακινητοποιημένη η ανάσα...ισα που βγαίνει η δεν βγαίνει...τα περιθώρια μου...στενεύουν...και πως εκείνη η γλύκα...των ματιών..μπορεί να γίνει...να αλλάξει τόσο να γίνει ..παγωνιά..μες το καλοκαίρι...
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου